Gepost op

Accept it and focus on the good

Accepteren. Het klinkt zo makkelijk maar eigenlijk is het best lastig. Jarenlang vond ik accepteren één van de moeilijkste dingen in het leven. Ik vroeg me heel vaak af, waarom? Waarom gebeurt dit? Dat soort vragen zorgen ervoor dat je niet optimaal kunt genieten van al het moois in het leven en dat je wordt tegengehouden in je keuzes omdat je je focust op negativiteit. Daardoor word je unhappy, moe, voel je je vaak eenzaam en creëer je een laag zelfbeeld zonder dat je dat doorhebt.

Zolang je je bezig houdt met dingen die je niet kunt veranderen ontneem je je eigen vrijheid. Zodra je begint met accepteren van bepaalde situaties en ze laat zijn zoals ze zijn ga je vrijheid ervaren.  Nog steeds vind ik het soms lastig bepaalde dingen of situaties te accepteren zoals ze zijn maar het komt veel minder vaak voor en ik verlies mezelf er niet in.

Zo heb ik geaccepteerd dat ik vroegtijdig afscheid heb moeten nemen van mijn schoonvader. Ook al was zijn beslissing volkomen begrijpelijk toch blijft het erg moeilijk om op zo’n manier echt afscheid te nemen van iemand. Hij had COPD en koos, na een jarenlange strijd, op 28 november 2013 voor euthanasie. Ik zal zijn laatste blik nooit vergeten. Wat een sterke man was hij, zo’n krachtige persoonlijkheid. Mijn vriend Jelle, met wie ik bijna 11 jaar samen ben, lijkt precies op hem. Nuchter maar met een hart van goud. Dezelfde humor, dezelfde passies. Ze waren als twee handen op één buik, prachtig om te zien. Door deze gebeurtenis liep ons leven plotseling anders dan verwacht. Ik besefte ineens heel goed hoe drastisch het leven kan veranderen. Ik accepteerde zijn beslissing maar het feit dat het ons überhaupt moest overkomen niet. Dat vond ik heel lastig. Nu, drieënhalf jaar later, accepteer ik dat het gebeurd is. Het heeft ons gemaakt tot de persoon die we zijn en onze band is sterker dan ooit. We moeten altijd lachen als we het over die ‘ouwe’ hebben en hij heeft daarmee een herinnering achtergelaten die niets of niemand ons nog afpakt.

edited_FB_IMG_1480321829088

24 november 2016 kreeg mijn beste vriendin te horen dat zij ernstig ziek was. Hoe kan je in hemelsnaam zoiets accepteren? Geen idee. Dat kan denk ik ook niet helemaal maar de manier waarop zij hier mee om is gegaan is niet te beschrijven. Ze was altijd al een super optimistisch en krachtig mens maar nu, er zijn maar weinig mensen die dit op zo’n manier aangaan zoals zij. Heftige behandelingen waren het gevolg en nog altijd bleef zij zichzelf. Ze maakte de ene grap na de andere grap. Ze zorgde ervoor dat de mensen om haar heen recht op bleven staan waardoor zij ook door kon blijven gaan. 24 juli jl. werd zij eindelijk schoon verklaard. Het was een ontzettend zware periode met veel leed en verdriet maar tegelijk ook veel lol. Deze situatie heeft ons nog dichter bij elkaar gebracht, ze is één van mijn grootste inspiraties in het leven. Ik ben ontzettend trots op haar.

IMG-20170811-WA0087

Wat zij mij geleerd heeft is dat je de dingen moet accepteren die je niet kunt veranderen en dat het leven een feestje is. Bepaalde dingen zijn nou eenmaal zoals ze zijn en je kunt wel continu denken waarom het nou niet anders is maar daar schiet je niets mee op. Daarmee verkramp je je positieve gedachtes en geef je toe aan negativiteit. Hiermee wil ik niet zeggen dat je bijvoorbeeld verdriet weg moet stoppen want het is juist goed om dat toe te laten. Verwerken en accepteren zijn verschillend maar horen op een bepaalde manier wel bij elkaar. Door je te focussen op alle mooie dingen in het leven zul je meer genieten en meer vrijheid ervaren. Niets of niemand kan jou jouw geluksmomenten afpakken. Klein of groot, geluksmomenten maken je gelukkig.

Accept it and focus on the good.  – 

Ravenna

Tip: schrijf dagelijks jouw geluksmomentjes op in een notitieboekje zodat je ze nog meer kunt voelen!!

Wie is Ravenna?

Schermafbeelding 2017-07-20 om 12.45.07

Geef een reactie