Van KILLERBODY naar KILLERMINDSET!

Written by So V, Written for So V’s Choice

IN SHOCK… dat was ik na het zien van het interview van Fajah Lourens met Eva Jinek vorige week vrijdag. Ik zal er niet teveel op ingaan want iedereen heeft recht op zijn/haar eigen mening, dus ook Fajah. Maar het moge duidelijk zijn dat ik geen fan ben van dieetboeken zoals “The Killerbody”. Het gaat mij nog niet zozeer om de zeer strenge eetregels die in dit soort diëten worden voorgeschreven, maar nog veel meer over uitspraken zoals “je moet van je hongergevoel leren houden” en de boodschap dat je pas echt gelukkig kunt zijn als je een “killerbody” hebt. Ik heb het ook ooit geloofd, maar ik weet nu ook dat het de grootste onzin is die er is. Ik had namelijk in 2008 die killerbody (of iets dat er heel dicht in de buurt kwam), maar ik at toen bijna niets meer, ik telde constant calorieën, en ik zag op een gegeven moment door de bomen het bos niet meer. Al het eten was beladen. Want ook in een stuk fruit zitten suikers dus dat was in mijn ogen “slecht”, brood was al helemaal off limits, en genieten van een lekker ijsje was uit den boze. Ik trainde 4-5 x in de week. En ja ik was afgetraind, maar ik was ook ongelukkig. Mijn leven draaide alleen nog maar om eten, of liever gezegd om niet eten, met als gevolg dat ik uiteindelijk (door mijn lichaam zo te ontzien van eten) eetbuien kreeg en boulimia ontwikkelde.

killerbody2008

In dit blog zal ik jou uitleggen hoe een op het eerste gezicht zo “onschuldige” dieetwens uiteindelijk een groot monster werd.

Het ontwikkelen van mijn eetprobleem begon, net zoals bij 99 % van alle anderen meiden & vrouwen met een eetprobleem, vanuit een “overwaardering van mijn figuur en gewicht. Vanuit gedachten zoals: Ik moet 49 kilo zijn anders ben ik niet leuk. Ik mag geen cellulitis hebben anders ben ik een mislukking. Mijn buik moet blokjes hebben, anders faal ik.

Vanuit al die gedachten die ik over mijn lijf en mijn gewicht had, ging ik eetregels en leefregels opstellen. Met als doel WEL die killerbody bereiken. Ik bedacht regels zoals; ik mag maximaal 1000 kcal per dag eten, ik mag geen chips, snoep, vet of suiker meer, en ik moet minimaal 4-5x per week sporten.

Nu hebben we natuurlijk allemaal wel wat eetregels, en daar is niets mis mee, maar als ze te streng worden, dan wordt het wel een probleem. Want de eetregels die ik had opgesteld, net als veel eetregels die diëten zoals de “Killerbody” voorschrijven, zijn op de lange termijn onmogelijk vol te houden. Dus zoals je begrijpt kwam er een moment dat ik het niet meer volhield. En hierdoor ontstond het “alles-of-niets effect”. De ene dag hield ik mij heel streng aan mijn regels, en de andere dag als ik ook maar 1 eetregels had overtreden (bijvoorbeeld als ik toch een boterham had gegeten) ging ik helemaal los. De voor veel vrouwen welbekende gedachten “Laat nu maar zitten, het is toch al verpest” nam het op dat soort momenten compleet van mij over. Ik kreeg enorme eetbuien, waar ik mij vervolgens weer heel schuldig over voelde, en zo belande ik in een vicieuze cirkel.

Ik compenseerde niet door te braken, maar wel door vervolgens dagen niet te eten (te vasten). Als ik er nu op terug kijk, snap ik niet goed hoe ik het zover heb laten komen. Maar wat ik WEL weet is hoe ik er uiteindelijk uit ben gekomen. Namelijk door mijn lijf te accepteren zoals het was. Mijn afvalwens los te laten, en op zoek te gaan naar al mijn leuke en unieke eigenschappen die ik door mijn eetstoornis niet meer kon zien. Inmiddels ben ik ruim 7/8 kilo zwaarder dan in 2008, en heel wat jaren wijzer :). Ik ben nog steeds slank, niet afgetraind maar wel gezond. Ik eet lekker en gezond en ik eet vooral op “gevoel”. Heb ik zin in een stuk chocola dan neem ik dat, heb ik zin in een salade dan neem ik die. Er bestaat gelukkig geen “verboden” voedsel meer. Eten is niet meer “slecht” of “goed”, eten is gewoon eten. Het ene product is weliswaar beter voor mijn darmen dan het andere, maar ik heb er geen waardeoordeel meer over. EN het allerbelangrijkste ik ben gelukkig! Trots op mijn mijn lijf (inclusief “imperfecties”, inclusief cellulitis)! Trots op wie ik ben als persoon!

En die Killermindset 😉 kun  jij ook bereiken! Laat ik voorop stellen dat er niets mis is met een reële afvalwens. Sterker nog ik heb zelfs al 2 blogs voor jou klaarliggen voor aankomende week, die jou zullen helpen bij een eventuele afvalwens. Maar afvallen is niet de “key to Happiness”, ja het kan eraan bijdragen, maar als je doel is “Gelukkig worden met jezelf en je lijf” dan zal je iets aan je mindset moeten veranderen. Alleen dan zal je dat bereiken. En of je dan 80 kilo, 65 kilo of 50 kilo weegt, dat doet er dan niet meer toe.

liefs Sophie

P.s. Wil jij ook graag leren hoe je een “killer mindset” creëert, vraag dan mijn GRATIS E-Book de 7 geheime sleutels naar ultiem geluk, aan.  De eerste stap op weg naar een VRIJ en GELUKKIG leven.

cellulitus

Over So V

 

Advertenties

44 thoughts on “Van KILLERBODY naar KILLERMINDSET!

  1. Hallo Sophie, ik lees en beluister vaak met bewondering jou blogs en vlogs. Ik zelf heb vaak wisselingen. Voor mijn lengte ben ik qua gewicht vrij zwaar maar je ziet het niet direct ofzo. Soms kijk ik in de spiegel en denk ik jeetje daar mag wel 10 kilo af, en andere momenten denk ik nee het is goed zo, het ziet er prima uit.

    Ik zou graag dat gevoel van acceptatie altijd hebben en altijd tevreden zijn over mijn lichaam.. heb je hier tips voor? Er zou evegoed misschien wel wat af mogen, maar dan op een gezonde manier niet door mezelf uit te hongeren.

    1. Hi Diana, wat leuk om te horen. Ik heb hier zeker tips voor. Had je mijn zelfhulpvideo’s al gezien, en dan met name de touwtjes oefening https://sovschoice.com/2016/12/19/hoe-dik-ben-je-echt-check-het-met-deze-touwtjes-oefening/ en de collage oefening https://sovschoice.com/2017/01/25/van-jezelf-houden-ongeacht-je-gewicht/? Ik heb ook vorige week 2 blogs gepost over verantwoord afvallen: https://sovschoice.com/2017/01/28/httpsovschoice-com20170128succesvol-afvallen-3-dingen-die-je-zeker-niet-moet-doen/ en https://sovschoice.com/2017/01/18/de-reden-waarom-jij-niet-afvalt-komt-door-deze-10-producten/ Ik hoop dat je hier iets aan hebt. Liefs Sophie

  2. Heel mooi geschreven. En ja, die uitspraken over “killerbody”… vreselijk. Liefde voor je lichaam is soms lastig maar zeker niet onmogelijk. Helaas wordt het voor velen wel onmogelijk gemaakt door oa dit soort boeken.

  3. Gelukkig zijn er nog mensen die dit opschrijven, dank daarvoor! Eten op gevoel is zo fijn! Wanneer je echt naar je lichaam luistert, geeft het wel aan wat je nodig hebt. Gelukkig zijn is zoveel belangrijker dan een bepaalde maat hebben of een six-pack. Ik kende je blog nog niet maar ik blijf meelezen vanaf nu! 🙂

Geef een reactie